| تبليغات | X |
د لــ ـر ی خ ت ه
نه دیگه این واسه ما دل نمیشه
 سحر سرافراز... متولد 1362 ... تهران .....
نگو از گل ، نگو از یخ که در پاییزم نگاهم کن ، نگاهم کن چه دردانگیزم با من نه گل نه باران نه آسمان ، نه پرواز گل مرده ی آوار برگم پاییزی ام ، هم فصل مرگم اگر در شب ، اگر در باد اگر در اشک می رویم کدامین گل ؟ کدامین باغ ؟ من از پاییز می گویم اگر ماهم ، اگر خورشید اگر هم بغض باران همه عشقم ، همه بخشش از اینجا تا بهاران |
ناگهان چه زود دیر می شود | شنبه هجدهم اسفند 1386 | 14:2 سینه تنگ من و بار غم او هیهات
مرد این بار گران نیست دل مسکینم !
چهل و سه روز گذشت و من هنوز باور نمی کنم این رنگ سیاه را که بر در و دیوار خانه خودنمایی می کند . باور نمی کنم که یکبار دیگر در نبود عزیزترین حامی خود می نویسم و دریغ که اینبار صدایی همنوای ناله هایم نیست . حالا معنای تنهایی را خوب می دانم ، معنای فاجعه را خوب می دانم ، مصیبت را می شناسم و صبر را می آموزم اما کسی برای من عدالت را معنا کند...
به قلم : سحـر سرافراز | + | موضوع: |
|
|